สัญญาจ้างงานเกาหลี — สิ่งที่ต้องเขียนและต้องส่งให้คุณถือไว้

ข้อพิพาทของแรงงานต่างชาติในเกาหลีเกือบทุกเรื่องเริ่มจากจุดเดียวกัน: สิ่งที่ถูกบอกก่อนมา ไม่ตรงกับสิ่งที่ปรากฏบนสลิปเงินเดือน

มาตรา 17 มีอยู่เพื่อช่องว่างนั้นโดยเฉพาะ และการปฏิบัติตามไม่ใช่ทางเลือกของนายจ้าง

ตอบเลย

ต้องระบุ       ค่าจ้าง · เวลาทำงานตามสัญญา · วันหยุดตามมาตรา 55
               วันลาพักร้อนตามมาตรา 60 · เงื่อนไขอื่นตามพระราชกฤษฎีกา
ต้องส่งมอบ     เอกสาร (อิเล็กทรอนิกส์ก็ได้) ที่ระบุองค์ประกอบค่าจ้าง
               วิธีคำนวณ และวิธีจ่าย พร้อมรายการข้างต้น
เมื่อมีการเปลี่ยน  หน้าที่เดิมเกิดขึ้นอีกครั้ง
ถ้าไม่ตรงจริง   คุณเรียกค่าเสียหายได้ และบอกเลิกสัญญาได้ทันที
โทษ            ปรับไม่เกิน 5 ล้านวอน (มาตรา 114)

ค่าจ้าง        เป็นเงินตรา · จ่ายให้คุณโดยตรง · เต็มจำนวน · อย่างน้อยเดือนละครั้ง
โทษ            จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 30 ล้านวอน (มาตรา 109)

มาตรา 17 — สองหน้าที่ที่แยกจากกัน

วรรค 1:

เมื่อทำสัญญาจ้างแรงงาน นายจ้าง ต้องระบุ รายการต่อไปนี้แก่ลูกจ้าง และให้ใช้บังคับเช่นเดียวกันเมื่อรายการเหล่านี้เปลี่ยนแปลง ภายหลังทำสัญญา 1. ค่าจ้าง 2. เวลาทำงานตามสัญญา 3. วันหยุดตามมาตรา 55 4. วันลาพักร้อนตามมาตรา 60 5. เงื่อนไขการทำงานอื่นตามที่พระราชกฤษฎีกากำหนด

วรรค 2:

นายจ้าง ต้องส่งมอบเอกสารแก่ลูกจ้าง (รวมถึงเอกสารอิเล็กทรอนิกส์) ที่ระบุ องค์ประกอบของค่าจ้าง วิธีการคำนวณ และวิธีการจ่าย ในส่วนที่เกี่ยวกับข้อ 1 และรายการตามข้อ 2 ถึงข้อ 4

การระบุ (วรรค 1) กับ การส่งมอบ (วรรค 2) เป็นคนละหน้าที่ สัญญาที่ร่าง เซ็น แล้วเก็บไว้ในแฟ้มของบริษัท ทำข้อแรกครบแต่ผิดข้อที่สอง

สังเกตด้วยว่าวรรค 2 เรียกร้องอะไรเกี่ยวกับค่าจ้าง ไม่ใช่ตัวเลขเดียว — องค์ประกอบ วิธีคำนวณ และวิธีจ่าย ค่าจ้างพื้นฐาน ค่าล่วงเวลา ค่ากะกลางคืน และค่าอาหาร ต้องมองเห็นแยกกันได้

ถ้าเงื่อนไขที่เขียนไว้ไม่ใช่ความจริง

มาตรา 19 วรรค 1:

ในกรณีที่เงื่อนไขการทำงานที่ระบุตามมาตรา 17 แตกต่างจากข้อเท็จจริง ลูกจ้าง อาจเรียกค่าเสียหาย จากการฝ่าฝืน และ บอกเลิกสัญญาจ้างได้ทันที

วรรค 2 ให้ยื่นคำขอค่าเสียหายต่อ คณะกรรมการแรงงานสัมพันธ์ ได้

นี่คือบทบัญญัติสำหรับสถานการณ์ที่แรงงานต่างชาติเล่าบ่อยที่สุด — งานที่ถูกสัญญาไว้ตอนรับสมัคร ไม่ใช่งานที่มีอยู่จริง คุณไม่ได้ติดอยู่กับมัน และไม่ต้องรอครบกำหนดบอกกล่าวล่วงหน้าเพื่อออก

สำหรับแรงงาน E-9 การได้รับข้อมูลเท็จเรื่องหอพักที่นายจ้างไม่แก้ไข ยังเป็นเหตุย้ายสถานประกอบการด้วย — ดู การย้ายสถานประกอบการ E-9

งานพาร์ตไทม์

มาตรา 18 วรรค 1 — เงื่อนไขของลูกจ้างพาร์ตไทม์ต้องกำหนด เป็นสัดส่วนกับชั่วโมงของลูกจ้างประจำที่เทียบเคียงได้ ในงานประเภทเดียวกัน

มาตรา 18 วรรค 3 — ต่ำกว่า 15 ชั่วโมงตามสัญญาต่อสัปดาห์ เฉลี่ยในรอบสี่สัปดาห์ มาตรา 55 (วันหยุดประจำสัปดาห์) และมาตรา 60 (วันลาพักร้อน) ไม่ใช้บังคับ ดู วันลาพักร้อน

หลักการจ่ายค่าจ้างสี่ข้อ

มาตรา 43 วรรค 1:

ค่าจ้างต้องจ่าย เป็นเงินตรา ให้แก่ลูกจ้างโดยตรง เต็มจำนวน เว้นแต่จะหักบางส่วนหรือจ่ายเป็นสิ่งอื่นได้ เมื่อมีบทบัญญัติพิเศษ ในกฎหมายหรือในข้อตกลงร่วม

มาตรา 43 วรรค 2:

ค่าจ้างต้องจ่าย อย่างน้อยเดือนละครั้ง ในวันที่กำหนดไว้แน่นอน

แยกดูทีละคำ แต่ละคำทำงานจริง

เป็นเงินตรา   ไม่ใช่สิ่งของ ไม่ใช่คูปอง ไม่ใช่ "ที่พักและอาหารแทนค่าจ้าง"
โดยตรง        ไม่ใช่ให้ครอบครัว ไม่ใช่ให้นายหน้า ไม่ใช่ให้คนที่แนะนำคุณมา
เต็มจำนวน     การหักต้องมีฐานในกฎหมายหรือข้อตกลงร่วม
              (ค่าหอพักและค่าอาหารคือจุดที่ถูกทดสอบพอดี)
รายเดือน      อย่างน้อยเดือนละครั้ง ในวันที่กำหนดไว้ล่วงหน้า

"โดยตรง" คือข้อที่ต้องจับตา เมื่อล่าม นายหน้า หรือหัวหน้าทีมเป็นคนรับแล้วส่งต่อ นั่นคือการฝ่าฝืนมาตรา 43 วรรค 1 ไม่ว่าจะดูสะดวกแค่ไหน — และนั่นคือวิธีที่หลักฐานการจ่ายค่าจ้างหายไป

โทษ และสิ่งหนึ่งที่อยู่ในมือคุณ

มาตรา 114 (1)   ฝ่าฝืนมาตรา 17  →  ปรับไม่เกิน 5 ล้านวอน
มาตรา 109 (1)   ฝ่าฝืนมาตรา 43 (ค่าจ้าง) · มาตรา 36 (จ่ายเมื่อออก)
                มาตรา 46 (ค่าชดเชยหยุดกิจการ) · มาตรา 56 (ค่าบวก)
                →  จำคุกไม่เกิน 3 ปี หรือปรับไม่เกิน 30 ล้านวอน

เบื้องหลังตัวเลขเหล่านั้นยังมีอีกสองกลไก — สิทธิ์ของลูกจ้างที่จะมีส่วนตัดสินว่า คดีค่าจ้างจะเดินหน้าหรือไม่ และทะเบียนสาธารณะของนายจ้างที่ค้างค่าจ้างซ้ำซาก ทั้งสองเรื่องอยู่ใน สลิปเงินเดือนและค่าจ้างค้างจ่าย

ก่อนเซ็น

1  ขอสัญญาจ้างมาตรฐานฉบับภาษาไทยควบคู่กับฉบับภาษาเกาหลี
2  ตรวจว่าองค์ประกอบค่าจ้างแยกเป็นรายการ ไม่ใช่รวมเป็นตัวเลขเดียว
3  ถ้าจะหักค่าหอพักหรือค่าอาหาร ขอให้ระบุฐานและจำนวนเป็นลายลักษณ์อักษร
4  เก็บทุกฉบับไว้ — การเปลี่ยนแปลงทำให้หน้าที่เกิดใหม่ และฉบับต่าง ๆ คือหลักฐาน
5  ถ่ายรูปสิ่งที่คุณเซ็นก่อนส่งคืน

คำถามที่พบบ่อย

เราตกลงกันด้วยวาจา พอไหม ไม่พอสำหรับนายจ้าง มาตรา 17 วรรค 2 บังคับให้ส่งมอบเอกสารแก่คุณ และมาตรา 114 กำหนดโทษไว้

เขาเปลี่ยนกะและค่าจ้างโดยไม่ทำสัญญาใหม่ ประโยคสุดท้ายของมาตรา 17 วรรค 1 ครอบคลุมการเปลี่ยนแปลงไว้ชัดเจน ต้องออกเอกสารใหม่

เขาหักค่าหอพักจากค่าจ้างได้ไหม ได้เฉพาะเมื่อมีฐานในกฎหมายหรือข้อตกลงร่วม เพราะหลัก "เต็มจำนวน" ถ้าถูกหักเฉย ๆ ให้ถาม 1350 เกี่ยวกับกรณีของคุณ

เขาจ่ายทุกสองเดือนเพื่อ "ประหยัดค่าโอน" มาตรา 43 วรรค 2 บังคับให้จ่ายอย่างน้อยเดือนละครั้งในวันที่กำหนด

แหล่งที่มา

กฎหมายมาตรฐานแรงงาน (근로기준법)
   [มีผล 20 ส.ค. 2569] [พ.ร.บ. เลขที่ 21373 แก้ไข 19 ก.พ. 2569]
   มาตรา 17 (การระบุเงื่อนไขการทำงาน) วรรค 1 และ 2
   มาตรา 18 (ลูกจ้างพาร์ตไทม์) · มาตรา 19 (การฝ่าฝืนเงื่อนไขที่ระบุ)
   มาตรา 43 (การจ่ายค่าจ้าง) · มาตรา 114 (บทกำหนดโทษ)
   https://www.law.go.kr/법령/근로기준법

กระทรวงการจ้างงานและแรงงาน: 1350 (มีบริการภาษาไทย)